november.

Hé november.
Morgen ben je voorbij.
Sjonge, stormachtig en wisselvallig was je. Naast alle regenbuien ook zoveel zonnestralen.
En regenbogen aan de orde van de dag.

Het woei.
Het woei door mijn hoofd en hart.
Het woei door het land.
Het woei door de wereld.

Ik genoot van herfstkleuren, lieve mensen en kaneelbroodjes.

Nieuwe kerstkaarten kleurden de webshop donkerblauw met geel. Ik zette de winteractie aan. Ik liep wat vaker naar de brievenbus dan de rest van het jaar.

lees verder →

oktober.

Hoi oktober. Je was een maand vol beweging. Een maand van hup. Niet te bang zijn en gestaag doorgaan. Net zo lang tot de dingen op hun plek vallen.

En dat gebeurde. Dingen vielen op hun plek.

In het opleidingsweekend aan het begin van de maand al. Iets waar ik de afgelopen jaren keer op keer mee worstelde, werd nu helder. Wat een opluchting.

Het gaf me precies het zetje dat ik nodig had om de nieuwe collectie af te maken. Om me niet te laten overweldigen door alle vraagtekens en losse eindjes, maar ze gewoon een voor een af te werken. Tien ontwerpen tegelijk = tien creatieve processen tegelijk, soms vergeet ik dat. En dan het werk erna nog: fotograferen, teksten schrijven, nieuwsbrief maken. Alles kwam goed. Het is fijn om te zien hoe deze nieuwe kaarten nu hun draai in de wereld vinden. Laat ze hun werk maar doen, ik verstuur en kijk toe. Mocht je benieuwd zijn: je vindt ze hier.

lees verder →

september.

Het was september!
Maand van laatste restjes zomer. En ook de maand van jarig zijn – 32 rondjes om de zon.

Er was yoga op het strand van Schier, een heel warm weekend lang. Yoga bij zonsopkomst, yoga bij zonsondergang. Zwemmen in een windstille zee, een stiltewandeling op zondag. Door de duinen fietsen met een yogamat vol zand onder de snelbinders van onze gehuurde fietsen. Zand in mijn haar, zand in het huisje, zand in het eten, zand overal.

Ik liet mijn creatieve remmen los en blauwdrukte tot ik een ons woog. Ik leerde mezelf papiersnijden en haalde spullen in huis om linosnedes te maken. Blijkbaar was het tijd voor nieuwe vormen. Mijn laptop begint zich voorzichtig te vullen met nieuwe beelden.

We waren tien (!) jaar getrouwd en aten pannenkoeken om het te vieren. Bijzonder hoe je kunt veranderen in tien jaar en toch ook precies hetzelfde blijft.

Ik leende boeken in de bieb en kocht er per ongeluk ook een paar. Mijn boekenhonger is soms groter dan de tijd die ik maak om te lezen, maar ik wist er toch twee uit te lezen.

September stroomde soms bijna over, met elk weekend de hort op en doordeweeks een creatief proces met weinig houvast. Al aan het begin van de maand besloot ik daarom om instagram even van mijn lijstje te schrappen. Het was precies goed en wat ik nodig had.

Ik hoorde iemand zeggen: “In september lijkt het erop dat alles er al is, maar dat heel weinig op zijn plaats staat. De vormen zijn er, maar het past nog niet.” En zo ervoer ik het ook. Een maand vol losse eindjes. Rommelig en vol schatten.

lees verder →

augustus.

Het was augustus. Het was een maand van meegolven op mijn eigen ritme. Elk moment opnieuw bepalen: Is het tijd voor rust of actie? Wil ik buiten of binnen? Wil ik nieuwe dingen in me opzuigen of alles eruit dansen? Wil ik samen zijn of even met mezelf?

Twee weken hadden we vakantie en gingen we de hort op. Een poosje Nijmegen en toen nog een week in de Ardennen. Zodra we ons verblijf binnenstapten concludeerden we: het is weer gelukt. We hebben het fijnste plekje van heel België gevonden. In een voormalig oud hotel in een klein dorpje dat als Frankrijk voelde. De ‘droomsuite’ was inderdaad een droom en voelde als een combinatie van koffietentje en balzaal. Veel vintage, alles doorleefd en vol karakter, de liefde voor mooie dingen was er voelbaar. En o, de lichtval. Er was een tuin met kippen, en in het gebouw een café waar de eigenaren in het weekend de heerlijkste pizza’s maakten. (Voor de liefhebber: hier vind je ‘m op airbnb.)

lees verder →

wijsheid.

Wat is wijsheid?
vroeg iemand in mijn droom.

ik probeerde te zeggen
dat wijsheid over allebei gaat
over uitersten omarmen

over elke keer opnieuw
tot de ontdekking komen
dat het allebei waar is:

de magie
en het geploeter
het een niet waarder dan het ander

dat de weg je gewezen wordt
en dat je het zelf uit moet zoeken

dat hoop overal is
en je met lege handen staat

lees verder →

juli.

Dag juli. Het was een volle en vervullende maand. Een maand met veel treinreisjes om mensen en plekken te bezoeken. Elke week wel een keer, soms vaker.

Het was een maand vol voeding. Voedsel voor mijn ziel, avonturen voor mijn hart, ruimte voor mijn lijf. Alles deed mee. Zoals tijdens die coachingsessie, die geen vezel van mij onberoerd liet. En die ochtend waarin de stap buiten mijn comfortzone toch weer de moeite waard bleek. En dan ook nog een fijne ontmoeting, halverwege de maand. Ik gloeide er nog een poos van na. Ervaringen om te koesteren.

En er was werk. Veel werk. Nooit te veel, maar altijd genoeg. Ik mocht de muren van een therapiepraktijk in Groningen voorzien van mijn prints, hoe tof. :-) En er waren opdrachten, de ene na de andere, soms tegelijk. Het deed me goed. Het zette me tussen alle belevenissen door met twee voeten op de grond. Hup Nina, niet alleen maar zweven.

lees verder →

juni.

Ha juni. Je was niet saai. Een maand van het volle leven. Alles voluit. Genieten van de zomer, hoe vanzelfsprekend sommige dingen dan kunnen voelen. Alles in bloei, soms weken geen wolkje aan de lucht.

De zomer in mijn cyclus en de zomer buiten vielen precies samen met activiteiten die mijn hart sneller deden kloppen, dus het was driedubbel feest. Hallo zelfvertrouwen. Ik gaf me eraan over en genoot tot in mijn tenen. Een week lang voelde ik me zo springlevend dat het leek alsof ik te veel koffie had gehad, dus ik hield het bij decaf. Met mijn tuinbroek en gele sandalen aan kon het leven niet veel beter.

De andere kant was er ook. Die kwam daarna, later in de maand. Het werd rommeliger. In alle uitbundigheid was ik vergeten dat geploeter er soms ook bij hoort. Opnieuw de grond onder mijn voeten zoeken. De weg kwijtraken in mijn binnenwereld. Gevloerd worden tijdens een opleidingsweekend, veel tranen. Spanning die eruit wil. Hoi, dit ben ik ook.

lees verder →
1 2 3 4 70
Translate »