Wat je je stiekem de hele tijd al afvroeg (of niet).

In deze (en deze) post vertelde ik al dat ik afgelopen jaar getrouwd ben. Floris en ik hadden toen twee jaar (min een dag) verkering. Veel langer dan dat kenden we elkaar ook nog niet. Floris was 26, ik 22. Een paar dagen terug vroeg Femke me waarom we zo jong getrouwd zijn. Goeie vraag. Ik heb er niet echt een kort antwoord op, dus vandaar dat ik er een blogje aan wijd. En ik waarschuw alvast: het wordt een lange, persoonlijke en serieuze post. En oh ja, het is een onderwerp waar veel verschillende meningen over zijn. Dit is de mijne en misschien niet de jouwe, dat je het maar even weet. Oh, en om al die serieuze gedachten een beetje op te vrolijken gooi ik er stiekem wat trouwfoto’s tussendoor.

happy acorn jane lasonder

Twijfel

Als je me kent (of meer posts hebt gelezen) weet je dat ik een twijfelaar ben. In het kiezen van iets te eten in een restaurant, maar ook in waar ik voor sta, wat ik wil met mijn leven en ja, ook in relaties. Daarom zat er ook een maand tussen het stapelverliefd worden op floris en het moment dat we ‘officieel’ verkering kregen. En daarom ziet mijn verliefdheidsspiegel van onze verkeringstijd (bluh, raar woord) er uit als het Himalayagebergte. Elke drie maanden was er wel weer een periode dat ik dacht, aaah, is dit het wel? Dat waren niet echt leuke perioden, helaas.

Toch ben ik ergens ook heel blij met die twijfels, en hebben ze er (mede) voor gezorgd dat we nu getrouwd zijn. Door al dat getwijfel en gepieker heb ik alle voor- en nadelen honderd keer op een rijtje gezet en is alles in onze relatie heel uitgebreid bedacht, bepraat en bebeden (nog zo’n raar woord). En elke keer kwam ik weer tot de conclusie dat het goed was. Dat floris&nina geen probleemloze combinatie is, maar dat het uiteindelijk wel een hele goede en sterke combinatie is. Dat het de combinatie is die ik wil. Dat floris degene is waar ik mijn leven mee wil delen. Juist door alle twijfels is onze keuze om samen verder te gaan een hele bewuste en doordachte keuze geweest. Ook al weet ik dat ik op een gegeven moment weer zal gaan twijfelen. Maar ik vertrouw erop dat ik ook dan weer tot de ontdekking zal komen dat het goed is zo.

happy acorn Jane Lasonder

Samen verder

Dat we samen verder wilden, was op een gegeven moment dus soort van duidelijk. Nu kan dat op verschillende manieren. Samenwonen (met of zonder samenlevingscontract (zo heet dat toch?)), trouwen, en er zijn vast nog meer mogelijkheden. Maar wat een geluk, we zaten op één lijn. Eigenlijk wisten we allebei zeker dat we wilden trouwen. En ja, dat zal deels wel te maken hebben met onze christelijke achtergrond, waar trouwen een stuk gebruikelijker is dan samenwonen. Dat heeft ons vast beïnvloed, maar daar houdt het dan ook wel mee op. Wat was dan de reden? Ik denk dat het eigenlijk te maken heeft met de vraag: wil je voor altijd bij elkaar blijven? Want ik denk dat dat het grootste verschil is tussen trouwen en samenwonen. Samenwonen is minder definitief. Al kan je natuurlijk ook eerst samenwonen en dan trouwen, of wel trouwen en later scheiden. Maar ik denk dat de essentie van trouwen is dat het definitief en ‘voor altijd’ is, en dat samenwonen meer een keuze voor nu en minder voor later is. Daarom is trouwen natuurlijk ook zo eng :) Oké, ingewikkeld verhaal. Om een lang verhaal kort te maken: floris en ik wilden heel graag de keuze voor altijd maken. Om een aantal redenen (ik zei toch dat ik geen kort antwoord kon geven?):

Duidelijkheid

Hoi ik ben nina en ik ben een control freak. Ik wil weten waar ik aan toe ben. Als ik mijn ziel en zaligheid aan een jongen geef, doe ik dat niet zomaar. Als ik van plan ben de rest van mijn leven met hem door te brengen, dan wil ik dat hij dat ook van plan is en dat dat zwart op wit staat. Dan wil ik dat niet alleen tegen elkaar zeggen, maar ook tegen de rest van het land, al onze vrienden en vriendinnetjes en familie en ook tegen God. Klinkt misschien raar, maar hier komt het wel op neer. Ik wil niet dat wij straks twintig jaar samenwonen en kinderen hebben en dat hij er dan vandoor gaat en zegt, joo, maar we waren toch niet getrouwd ofzo (of andersom)? Oké, dat verwacht ik ook niet echt. Maar toch, als we dat al niet verwachten en dat helemaal niet willen, waarom trouwen we dan niet gewoon? Precies.

happy acorn Jane Lasonder

Wat als…?

Helaaspindakaas, ons leven is niet perfect. Ik ben soms naïef, maar ik ben niet zo naïef dat ik denk dat ons leven perfect gaat zijn en dat we voor eeuwig zo verliefd en blij en standvastig en oh-wat-zijn-we-blij-dat-we-getrouwd-zijn zijn als nu. Maar hee, ik denk dat dat in geen enkele relatie is. Stel dat dat moment komt, en dat we dan zeggen ‘nou toedeloe, we zoeken lekker allebei iemand anders’. Niet dat dat makkelijk is. Maar toch, stel. Nou, dan heb je iemand anders en dan gaat het precies hetzelfde. Eerst ben je megavrolijk en verliefd en oh-wat-is-het-fijn, en na een tijd ben je dat niet meer. En dan? Zoek je dan weer iemand anders? Waarbij het weer zo gaat? Ja, dat kan. Maar erg gelukkig zou ik er niet van worden.
In plaats daarvan wil ik doorzetten. Zeggen ‘hee, we zijn getrouwd, we wilden voor altijd samen blijven, laten we zoeken naar oplossingen en alles op alles zetten om het goed te maken’. Makkelijk? Nee, dat niet. Maar zou je relatie daar uiteindelijk niet nóg veel mooier en gelukkiger van worden?

En wat dan als…?

Ik ben nog steeds soms naïef, maar ik ben ook niet zo naïef dat ik denk dat doorzetten altijd de beste optie is en dat dan alles alsnog goed komt. Ik heb gezien hoe een huwelijk stuk kan gaan. Hoe uit elkaar gaan de beste (misschien wel de enige) optie kan zijn. Maar ik heb ook gezien dat het wél goed kan gaan. En dat dat geen kwestie is van geluk hebben dat je met toevallig met je ware bent getrouwd. Ik weet dat het kan. En dat motiveert me. En dat het mis kan gaan, motiveert me eigenlijk ook.

happy acorn jane lasonder

Maatschappij

Wat ik nu ga zeggen klinkt misschien raar, maar ik denk dat trouwen/voor altijd samen blijven goed is voor de maatschappij. Al die gebroken gezinnen, kinderen die van hot naar her gesleept worden, kinderen die steeds weer moeten wennen aan stiefouders, dat is niet niks. Dan kan mama of papa wel heel gelukkig zijn met haar/zijn nieuwe vriend(in), maar ik denk dat het voor kinderen superbelangrijk is om in een veilige, stabiele omgeving op te groeien. Ik weet dat uit elkaar gaan soms de enige optie is, maar laten we er geen gewoonte of trend van maken.

Tot slot

Blablabla, zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik kan allerlei redenen geven waarom we hebben gekozen om te trouwen. Helaas is een relatie en trouwen en dat soort ongein niet puur rationeel en voor- en nadelen wegstrepen en conclusies trekken (maar misschien is dat juist het mooie ervan?). Dat we er zo bewust voor hebben gekozen om te trouwen, is geen garantie voor later. We weten niet hoe ons leven loopt en wat er nog gaat gebeuren. Ik kan niet garanderen dat floris en ik altijd samen blijven, hoe graag ik het ook wil. Dus als ik nu overkom als iemand die het allemaal heel goed weet en de touwtjes van haar leven allemaal in handen heeft, dan heb ik iets verkeerd gedaan. Want het blijft een sprong in het diepe, een stap in vertrouwen. En vertrouwen is eng. Maar hoi ik ben nina en ik geloof in God. En dan is vertrouwen nog steeds miljoen eng, maar als je Iemand hebt om op te vertrouwen, die wél alle touwtjes in handen heeft.. tja, dan voelt het in ieder geval als een goede stap in vertrouwen.

happy acorn Jane Lasonder

Ps. Ik zei toch dat het een lange post zou worden? :)
Psps. De foto’s zijn allemaal gemaakt door Jane Lasonder, behalve de laatste, die is gemaakt door MijnFotohokje.

22 reacties

  1. Wat een mooie post Nina! Ik herken mezelf er ook ergens wel in, ik ben ook echt een typische controlfreak die altijd wilt weten waar ze aan toe is. En wat een mooie foto’s die een prachtige huwelijksdag laten zien. (Die schoolbus, zooo leuk!!)

  2. Ik wil eerst zeggen dat ik de foto’s echt heel gaaf vind, wat een mooie jurk heb je en wat zien jullie er gelukkig uit samen! :)

    Mijn vriend en ik zijn in maart 3 jaar samen, en we hebben nu ook eindelijk een datum dat we gaan trouwen: 25 juli! Ik heb er heel veel zin in, maar vind het ook doodeng, haha. Ik herken me heel erg in je verhaal en in je redenen om te gaan trouwen. Wij wilden ook trouwen, maar konden het simpelweg niet betalen en we wilden tóch met elkaar verder. Ik woonde aan de andere kant van het land, logeerde hier soms al de halve week en werd doodmoe (en ziek) van het heen en weer reizen steeds. Wij hebben dus toch besloten om samen te gaan wonen. Voor ons is het niet iets waarbij je makkelijker uit elkaar gaat – maar dat komt misschien ook doordat we daarvoor al wel verloofd waren én ook christelijk zijn. Voor mij ligt het allemaal al wel vast: met deze jongen wil ik de rest van mijn leven samen zijn en dat wil ik delen met de rest van de wereld. Precies zoals jij het vertelde dus :) Heel herkenbaar! We gaan nu dus alsnog trouwen en hebben nu gezeur met de kerk omdat we momenteel samenwonen. Ik snap dat ze dat niet zo leuk vinden, maar het hele trouw zijn en een relatie met z’n drieën (dus wij tweeën en God als een soort eenheid) zie ik anders: dan kan ook als je samenwoont. Toch willen we nu dus trouwen, omdat dat toch nog definitiever is. En omdat trouwen leuk is (denk ik), en getrouwd zijn ook.

    Zo, heel verhaal :’) Ik hoop dat jullie heel gelukkig zijn én blijven met elkaar, en dat je nooit na hoeft te gaan denken over een scheiding. Dat hoop ik voor mezelf overigens ook. Ik vind dit echt een mooi artikel, dapper dat je zo open en eerlijk bent!

    • Ha, dank voor je hele verhaal :) erg herkenbaar. en ja, dat ik trouwen verkies boven samenwonen betekent niet dat ik samenwonen als iets slechts zie ofzo. voordat we trouwden woonden hebben we ook een paar maanden samengewoond. vonden het een beetje zonde om dubbele huur te betalen terwijl ik dan toch de hele tijd bij floris zou logeren ;-) maar dankjewel voor al je wensen :) en ja, trouwen is leuk, en getrouwd zijn nog leuker ;-)
      jullie ook een mooie tijd samen gewenst! :)

  3. Zelf zou ik er niet voor gekozen hebben om zo vroeg te trouwen. Maar, jou redenen om wel te trouwen begrijp ik dan wel weer allemaal. En het is precies hoe ik zelf nu ook in het “leven/liefde” sta. Ik ben zelf al 5 jaar samen met mijn vriend (ik ben 20, hij 22). En ik zie onze relatie eigenlijk precies zoals jij het beschrijft: misschien blijven we niet voor altijd bij elkaar. Misschien wel. Ik zie het wel :-)

  4. Aaah wat was je mooi!
    Ik vind het echt heel leuk dat je hier over schrijft omdat ik het altijd heel bijzonder vind dat mensen jong trouwen. In mijn omgeving is het niet echt gebruikelijk, ik hoorde vandaag toevallig dat een 19-jarig meisje dat op mijn school zat tot vorig jaar verloofd is en iedereen reageerde superverbaasd, inclusief ikzelf. Ik zie mezelf uberhaupt totaal niet voor me in een Serieuze Relatie, dat is voor mij echt heeeel ver weg, laat staan dat ik me kan voorstellen om mijn hele leven met iemand door te brengen. Als ik ooit trouw is het vast niet voordat ik minimaal 5 jaar samen en minimaal 30 jaar oud ben haha.
    Maar als ik dit zo lees kan ik me wel voorstellen hoe het is voor jou en ik vind het echt heel leuk :) Ik hoop dat jullie een lang en gelukkig huwelijk gegund is!

    • ah, dankjewel voor je leuke reactie :) ik moet toegeven dat ik zelf ook best verbaasd ben dat ik op m’n 22e getrouwd ben, want ik was nooit zo van de vriendjes/relaties/verliefdzijn enzo ;-) hihi en ik moest lachen om je ‘Serieuze Relatie’. :)

  5. wauw Nina, bedankt voor het antwoord :)!

    op het feit na dat ik geen Christen ben en niet geloof in God, klopt mijn mening wel heel erg met jouwe, ik ben ook heel erg van de zekerheid en als ik ooit de ware tegenkom binnen een paar jaar zou ik ook zeker jong trouwen. (alleen met de ware he). En een stabiel gezinnetje, ja!

    Helaas is mijn relatie vorige week na 3 jaar over gegaan (snik), maar een relatie moet wel van 2 kanten komen natuurlijk. En van zijn kant kwam het niet, niet genoeg naar mijn mening in ieder geval. Ik begon na te denken over wat ik wilde in mijn leven: jong trouwen, mijn studie afmaken, relatief jong kinderen krijgen. En ik besefte dat mijn ex niet in ‘mijn plaatje’ paste, hij wilde niet trouwen en geen kinderen, naast alle hele nare dingen die hij heeft gedaan om mij te kwetsen (laat ik daar verder maar niet in detail op in gaan haha). Oke lekker dat ik nu mijn liefdesverdriet op jouw pagina ga spammen hihi :)..

    Wat een prachtige trouwfoto’s zeg, wat zag je er enorm mooi en op z’n ‘Nina’s’ uit hihi :)!

    liefs!

    • hoi! grappig dat we er een beetje hetzelfde over denken :) maar pfu, dat naar zeg, dat het nu uit is. hopelijk is dit einde het begin van een mooi nieuw avontuur. niet dat je daar nu wat aan hebt. nouja, ik ben geloof ik niet zo goed in mensen met liefdesverdriet troosten. maar wat ik dus eigenlijk wil zeggen: sterkte!

  6. Ik vind ‘t echt een hele mooie post geworden. Prachtige foto’s ook van jullie trouwdag, jullie stralen als gekken :)
    En ik denk dat ik er wel een beetje hetzelfde in sta als jij. Als het goed voelt: waarom dan niet gewoon doen? En dan maakt leeftijd niet uit, of dat het misschien ‘snel’ is of niet. Jullie tegen de wereld, en dat moet je op jullie manier doen.

  7. Lieve Nina,

    Ik heb net je blog gelezen en moest een paar traantjes wegpinken. Geen traantjes van verdriet, maar glimlach-traantjes. Wat ben je eerlijk, moedig en zo reëel. Tof om dit in deze tijd te horen. Ik vind het juist heel stoer dat jullie getrouwd zijn en elkaar trouw beloofd hebben. Ik wens jullie toe dat jullie altijd elkaar anker mogen zijn, ook als het hard/hart stormt. Jullie zijn toppers en de bruiloft was top! Ik vond het bijzonder om bij te mogen zijn.

    Dikke knuf en ee hartelijke groet voor Floris,

    Roos

  8. Heeeele mooie post Nina!! Waarom lees ik dit nu pas!?? (vraagje aan mezelf uiteraard, niet aan jou)
    Ik vind het heel stoer en tof dat jullie getrouwd zijn en dat ook gewoon “durfden” want het lijkt mij best wel eng ook eigenlijk! Je hebt ook prachtig verwoord ‘hoe en waarom’. Mooi!

  9. Wat een mooie post! En precies 10 dagen na mijn eigen huwelijk geschreven ook nog ;-) Er kan zeker veel gebeuren, ook als je getrouwd ben, maar ik ben ervan overtuigd dat we allebei een goede keuze gemaakt hebben. =)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Translate »