Oorlog op het podium

Vandaag (en de rest van de week) vliegen de oorlogsverhalen je om de oren. Ik word er elk jaar weer een beetje moedeloos van, wéér al die ellende.

En toch denk ik dat het goed is. Er zijn en worden zoveel programma’s en teksten en beelden gemaakt over de oorlog, en dat is niet voor niks. Het is goed om een keer per jaar de tijd te nemen om daar stil bij te staan. Laat het maar zien. Prent ons maar in hoe erg het was. Want het wás erg. En erger nog, het ís erg.

happy acorn

foto Leo van Velzen, bron.

Theatergezelschap Hotel Modern maakte er in 2005 een voorstelling over. Het leven in een concentratiekamp wordt nagespeeld. Ongeveer een jaar geleden zag ik de voorstelling – niet eens in het echt – op YouTube. En toen raakte dit onderwerp me voor het eerst echt. Voor mijn studie (kunstgeschiedenis) maakte ik een opdracht over de voorstelling en hoe meer ik erover nadacht en schreef, hoe dichter dat weerzinwekkende verhaal bij kwam. Dat verhaal dat ooit de realiteit was.

Ik zou zeggen, kijk die voorstelling. Hij wordt nog steeds gespeeld, zelfs in het buitenland. Maar vanavond is ie te zien in Rotterdam, en 7, 8, 9 en 10 mei in Utrecht (hier meer info). En anders hebben we altijd nog good old YouTube. Misschien niet zo indrukwekkend als in het echt, maar geloof me, indrukwekkend is het nog steeds.

Wat maakt die voorstelling zo bijzonder?

Op het podium wordt het leven in een concentratiekamp nagespeeld. Gebaseerd op echte plaatsen, echte mensen en echte herinneringen. Maar het is geen ‘gewone’ theatervoorstelling waarin acteurs spelen: een miniatuurversie van het kamp vult het podium en daarin bevinden zich drieduizend kleine poppetjes. Alsof het een poppenhuis is. Twee mensen ‘spelen’ hiermee de scenes, wat vervolgens door een derde wordt gefilmd en live wordt gestreamd op een scherm boven het podium. Het is bizar, want het lijkt een spel. Een gruwelijk spel dat voor je ogen wordt nagespeeld. Je overziet het geheel, hoe enorm groot en massaal het was, maar ook de details. De verschrikkelijke details.

happy acorn

foto Herman Helle (bron).

Ik waarschuw alvast: het is heftig. Je hoeft het niet te kijken. Maar ik denk dat het goed is. Of kijk in ieder geval een stukje, en besef wat er gebeurd is. Sta er maar eens bij stil.

Vandaag is niet voor niets vandaag.

PS Van deel 1 op YouTube doet het geluid het niet (vanwege auteursrechten), van de andere delen wel.

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Translate »