Over etiketjes en liefde

Ik ben ben best wel goed met stickertjes. Ik houd van random vrolijke stickertjes op random saaie plaatsen, maar minstens net zo veel houd ik van nette rechte stickertjes die je op iets plakt zodat je weet wat het is. Etiketjes zeg maar. En het liefst plak ik die dan ook op mensen. Als ik iemand zie, plak ik meteen ‘saai’, ‘knap’, ‘intelligent’, ‘onzeker’ of ‘burgerlijk’ op diens voorhoofd. En vervolgens houd ik dat in gedachten terwijl ik diegene beter leer kennen (of niet). Ik heb een flinke voorraad van die etiketjes, dus iedereen die ik tegenkom moet eraan geloven.

Eigenlijk vind ik dat nogal stom van mezelf. Dat ik meteen – bewust of onbewust – mijn oordeel klaar heb, en ik met die insteek een gesprek in ga. Praat ik met iemand die het etiketje ‘zelfverzekerd’ draagt, dan voel ik mezelf vanzelf iets minder zeker van mijn zaak. En heeft iemand van mij een sticker met ‘saai’ gekregen, dan houd ik het gesprek zo kort mogelijk. Best wel oneerlijk, nu ik er zo over nadenk.

happy acorn liefde etiketjes gungor

En daarom werd ik zo geraakt door deze zin in een liedjeHis judgement is love. Want bij God werkt het anders. Toen ik ter wereld kwam, plakte Hij niet direct ‘creatief’, ‘onzeker’, ‘hoog IQ’, of ‘sociaal niet zo handig’ op mijn voorhoofd. Nee, het eerste wat Hij dacht toen Hij mij zag, was ‘Liefde’. Dát is het etiketje wat Hij op mijn voorhoofd plakte. Liefde. En ik weet zeker dat Hij – als Hij verder kijkt – al dat andere heus ook wel ziet. Maar die Liefde is eerst, en daardoor wordt de rest vanzelf wat minder belangrijk.

Die Liefde geeft mij ruimte en vrijheid om te groeien. Als een plantje dat mag groeien door de zon. De zon wacht niet met schijnen totdat het plantje perfect en volgroeid is, maar juist omdat de zon ook daarvoor al schijnt, krijgt het de kans om te groeien.

Hoe onbeschrijfelijk mooi is dat? Hoe langer ik erover nadenk, des te stiller ik word. En des te groter mijn verlangen wordt om dat ook te doen. Om vanuit die enorme Liefde te leven en dat door te geven. May my judgement be love. Etiketjes van liefde plakken, elke dag, op iedereen. Even mijn snelle-oordeel-gedachten afremmen, en in gedachten Liefde op diens voorhoofd schrijven. Ook die zakelijke meneer in de trein, ook de straatkrantverkoper, ook die chagrijnige cassiere.

Dat wordt mijn doel voor de komende tijd.

Doe je mee?

21 reacties

  1. Ik ga het nummer thuis nog even luisteren, maar wauw. Je hebt wel heel erg gelijk. Ik probeer ook wel minder te oordelen, maar ik denk dat dat inderdaad nog het beste gaat als je je realiseert dat God van iedereen houdt, zowel van jou als van die ander – en dat jullie in principe voor hem allebei Liefde zijn. Mooi stuk Nina :)

  2. Mooi plan, ik ga dit ook toepassen! Wie weet, heb ik er zelf ook wat aan, want ik word altijd een beetje onzeker over die etiketjes, iedereen is altijd beter dan ik, op een bepaalde manier, dus misschien dat ik wat zekerder van mezelf word als ik de etiketjes ‘uit’ zet :) mooi plan!

  3. Aaah wat mooi :-) En helemaal waar!
    Ik doe zeker met je mee! dat probeer ik altijd, maar is ook wel eens lastig. Ik vind het zo leuk als blijkt dat als je iemand écht goed leert kennen, het etiketje wat je ‘eerst had’ dan helemaal niet klopt… het is een veel positiever etiketje geworden!

  4. Hoi Nina

    Ken je Kruid & Ambacht in Haren al? Leuk winkeltje met alleen maar leuke dingen,misschien is daar wel een mooie verkoop plek voor je kaartjes;-))

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Translate »