Over kwetsbaar en vliegen.

Ik ben de laatste tijd een beetje zoekend naar wat ik op deze blog wil delen. Aan de ene kant is dit mijn uitlaatklep voor blije gedachtenspinsels en kleine dagelijkse avonturen en dat is prima. Maar soms wil ik ook diepe, persoonlijke, wat meer poëtische dingen delen. En soms doe ik dat ook. Maar soms voelen die dan eigenlijk weer te diep en persoonlijk en poëtisch. Laatst las ik ergens de uitspraak ‘I only preach from my scars, not my wounds.’ En ik snap dat wel. Maar ergens houd ik ook zo van die rauwe, directe schrijfsels (zoals die van Anne). Vragen die nog niet opgelost zijn. Processen die nog gaande zijn. Ik weet niet zo goed waar die scheidslijn ligt.

Hoe dan ook, de laatste tijd schrijf ik en schrijf ik en schrijf ik. Meer dan ik in tijden heb gedaan. Het meeste belandt niet hier, maar op een privé-plekje. Omdat het nog iets te kwetsbaar voelt om het nu te delen. Of omdat het over geloofsdingen gaat en ik denk dat niemand daarop zit te wachten. Of omdat ik eigenlijk niet wil dat mensen er iets van vinden.

Maar soms is er dan zo’n schrijfsel dat precies op die grens zit. En dan aarzel ik. Dan wacht ik voor de zekerheid maar even. En als ik dan na een poosje nog steeds de behoefte voel om het te delen, dan kan dat dus altijd nog. Een paar weken of maanden later bijvoorbeeld. Bijvoorbeeld op een dag als vandaag. Bijvoorbeeld het stukje hieronder.

lees verder →

Mei was de maand van…

Mei, je vloog voorbij! Zo voelde het althans. Met al die feestdagen en schoolvakanties was ik mijn ritme en tijdsbesef een beetje kwijt, en nu is het ineens alweer juni. Ach, zo gaan die dingen. Verder vond ik mei vooral een inspirerende en leerzame maand. Lees maar mee als je benieuwd bent.

Mei was de maand van…

lees verder →

Ronddwarrelende gedachten over mindfulness.

Vandaag is een dwarreldag. De afgelopen dagen waren druk met leuke, interessante, maar intensieve dingen en het duurt dan altijd een poosje voor alles geland is. Op zich prima, maar dat betekent wel dat ik vandaag in m’n joggingbroek zit met koffie en paracetamol.

En eigenlijk weet ik helemaal niet wat ik hier wil schrijven, maar ik had zin om te schrijven, dus ik dacht, ik begin maar gewoon ergens.

Neem bijvoorbeeld die mindfulnesstraining die ik op dit moment volg. Om maar iets te noemen. Die dinsdagavonden zijn bere-interessant, maar ik moet er elke week weer een beetje van bijkomen. Want het gaat er heus allemaal heel rustig en kalm aan toe, maar het gaat ook wel diep. Het is een klein groepje, met z’n vieren zijn we. Dus je kunt niet echt anoniem meedoen. Het zijn afwisselende avonden. De trainer – ik denk bij het woord trainer meer aan een voetbaltrainer, maar het is eigenlijk gewoon een lieve, nuchtere vrouw – vertelt dingen, we wisselen ervaringen uit en o ja, we doen heel veel oefeningen.

lees verder →

Zomaar een zaterdagochtend.

I k . . . 

H e b  zomaar even zin om wat woorden te typen over hier en nu.
Z i t  in mijn pyjama, want dat mag op zaterdagochtend.
D r i n k  koffie met havermelk in laagjes uit mijn mooie nieuwe glas.
B e n  zo blij dat de zon de laatste tijd vaak schijnt.
Z i e  Frits gezellig door de kamer scharrelen.
W e r k  aan opdrachten die ineens veel leuker blijken te zijn dan ik had gedacht.
L u i s t e r  bijna elke dag dit liedje. Zelfs die keer dat ik door de regen fietste werd ik er ultiem gelukkig van. Het clipje is ook zo leuk.
S c h r i j f  de ene na de andere blogpost, maar soms vind ik het fijn als niet iedereen meeleest, dus dan is het hier wat stil.
K o o p  per ongeluk best vaak kopjes koffie in de stad.
K a n  me zo verwonderen over het leven.
V e r h e u g  me op een nieuw klusje dat deze week in mijn mailbox kwam, ik moet er nog aan beginnen, maar het maakt me nu al blij :-)
D e n k  dat iedereen dit filmpje zou moeten kijken. (Echt!)
P r o b e e r  wat vaker veganistisch te eten, gewoon om eens te ontdekken hoe dat is.
G e n i e t  van mijn korte broek en blote benen, hoera!
L e e s  het boek Lampje van Annet Schaap en o, o, o, prachtig.
V i n d  het bijzonder hoe de mindfulnesstraining mijn leven op een goede manier op zijn kop zet.
O n t m o e t  de laatste tijd allemaal mooie, inspirerende mensen.
T e k e n  minder voor mezelf dan ik zou willen, maar ach, dat komt wel weer.
G a  straks frietjes eten, want dat hoort op zaterdag.
V o e l  me vol inspiratie en hoop en soms ook een beetje chaotisch :-)

F.A.Q. || Veelgestelde vragen over ninamaakt – speciaal voor medecreatievelingen

mood hsp

Hoi! Kijk, het zit zo: ik krijg best regelmatig mailtjes van lieve creatieve mensen. En vaak stellen ze dan een aantal vragen. Bijvoorbeeld omdat ze zelf ook heel graag kaarten zouden willen maken, maar niet precies weten hoe ze dat aan moeten pakken. Of omdat ze hun creatieve skills willen laten groeien en er hun werk van willen maken, maar daarin nog een beetje zoekend zijn. Vaak krijg ik de vraag hoe verkooppunten werken, en soms krijg ik de vraag of ik koffie wil drinken en advies wil geven.

Nu houd ik heel erg van koffie en vind ik ook superleuk om op een relaxte manier lieve mensen te leren kennen. Maar vaak zit mijn agenda redelijk vol met illustreerwerk, en als ik wel een vrije middag heb, is er een reden dat ik die vrij heb gehouden.

Dus ik dacht, misschien moet ik gewoon eens hier wat van die veelgestelde vragen beantwoorden. Niet omdat ik nou zo’n goeroe ben die alles weet, maar omdat sommige vragen telkens terugkomen en er dus blijkbaar mensen zijn die benieuwd zijn naar mijn antwoorden. Ik verklap alvast dat ik alleen uit mijn eigen ervaring kan spreken en dus geen garanties kan bieden over de beste methode voor het een of ander. Ik doe ook maar wat. En als het goed uitpakt blijf ik het doen, en als het niet goed uitpakt, probeer ik weer eens wat anders.

Oké, lange inleiding, maar kom, we gaan ervoor: lees verder →

April was de maand van…

Hallo! Pfiew, april is alweer bijna voorbij! Ik weet niet hoe het bij jou was, maar bij mij was het een bijzondere maand. Zoveel fijns en moois! Ik heb het weer opgedeeld in vijf kopjes, hoewel het natuurlijk net zo goed honderd kopjes hadden kunnen zijn. En o ja, de eerste kun je denk ik zelf al wel raden als je de foto bekijkt :-) Hoe dan ook:

April was de maand van…

lees verder →

Toen de lente vroeg of ik mijn camera er even bij wilde pakken.

utrecht tuindorp bloesem lente ninamaakt

Och och och, lente. Alsof het leven weer opnieuw begint.

Ik houd ervan hoe het voorjaar aan de ene kant zacht en ingetogen is, maar aan de andere kant ook gewoon zo ontzettend uitbundig. Hoe alles groeit, maar je het alleen ziet gebeuren als je heel goed kijkt. Als je een week niet oplet is alles alweer anders.

Ik houd van de kleuren, van die veranderingen die langzaam en snel tegelijk gaan en van de manier waarop de lente alles in een ander licht zet. Net een beetje meer verwondering en vreugde, alles net een beetje lichter, luchtiger, milder, vrijer.

Elk jaar weer opnieuw, en elk jaar voelt het weer alsof het voor het eerst gebeurt.

Dus de laatste weken ging ik naar buiten, zo vaak als ik kon. En heel af en toe nam ik dan mijn fototoestel mee.

lees verder →
Translate »