Mei was de maand van…

Ach en toen was mei alweer voorbij. Mijmerend over wat voor maand het was, dacht ik: het was een maand waarin ik vaak op het randje van m’n comfortzone speelde. Nieuwsgierig mijn eigen grenzen verkennen. Niet op alle vlakken, dat zou wat vermoeiend worden, maar toch. Lees maar mee.

Mei was de maand van…

lees verder →

Zomaar een zaterdagavond.

I k . . .

H e b  vanochtend gewandeld op/door/over het Hijkerveld. Het is daar zo mooi.
L u i s t e r  allerlei liedjes, van Oh Wonder tot Stef Bos en van David Benjamin tot mijn broer.
K o e s t e r  een inspirerend gesprek dat ik vorige week had.
D r i n k  mijn koffie het liefst met havermelk.
B e n  blij met lieve vriendinnen.
K r i j g  de laatste maanden zoveel bestellingen binnen! Dankjewel.
M i s  Nijmegen soms nog steeds. Ook al woon ik er al bijna zeven (!) jaar niet meer.
G e n i e t  ervan om soms te doen alsof mijn woonkamer een koffietentje is.
S c h r i j f  veel. In mijn mini-schetsboekje, in mijn soort-van-dagboek, in mijn 30-dagen-schetsboek en soms ook nog op mijn geheime blog. De woorden blijven maar komen.
W e r k  alweer twee maanden vanuit huis. Dat gaat prima, maar het voelt ook gek dat mijn fijne gloednieuwe werkruimte nu dus al twee maanden leeg staat.
D e n k  veel na.
V r a a g me verwonderd af hoe deze coronatijd in ons geheugen opgeslagen zal worden. Een van de eerste woorden die in me opkomt is intens. Alsof alle kleuren (zowel de lichte als de donkere) dieper en meer verzadigd zijn.
D a n s  soms op dit liedje. En op deze trouwens ook.
P r o b e e r  deze hele maand elke avond een pagina van mijn schetsboek te vullen met tekeningen en gedachtes. Tot nu toe lukt dat.
K i j k  regelmatig even dit filmpje, want het zijn de allerfijnste vibes die ik kan bedenken.
V i n d  het gezellig om zoveel samen met Floris thuis te zijn.
L e e s  ontelbaar veel boeken tegelijk. (Zeven nu, denk ik?)
V e r h e u g  me op alle mooie dingen die nog komen gaan.
T e k e n  even niet zoveel, behalve dan voor mijn 31-dagenprojectje en voor mijn werk. Oké, dus misschien toch wel veel.
D o e  jou de groetjes :-)

April was de maand van…

Dag april. Wat was je voor maand? Een maand waarin er heel veel gebeurde, maar ook heel veel niet. Een maand die lang en traag leek, terwijl de dagen voorbij leken te vliegen. Een maand die soms eentonig, maar toch ook bijzonder voelde. Ach, zoals altijd was het een maand die we nog niet eerder hadden gehad. Mocht je benieuwd zijn hoe mijn april eruit zag, lees dan gezellig mee.

April was de maand van…

lees verder →

Dit is het leven, nu.

Op instagram volg ik iemand die elke dag gaat zwemmen. Of nou ja, aanvankelijk elke week. Maar sinds corona elke dag. Al meer dan een maand! En elke ochtend deelt ze een fotootje van de zee en vertelt ze er iets over. Of de zee rustig was of wild, of het koud was, druk, zonnig, et cetera. Vanochtend deelde ze dit:

“Suddenly I didn’t want to count anymore. Makes it feel too much like a temporary project – but it’s not. This is what life is, right now. Not something to ‘just get through’. The day of work is looming but the morning was beautiful – a solo swim (but so many familiar faces on the way), a lovely quiet beach, buying bread, fruit and coffee on my way back.”

Haar woorden deden me iets. Vooral dat ene zinnetje: This is wat life is, right now.

Want het is zo duidelijk dat er iets bijzonders gaande is. We hebben het over coronatijden, het coronatijdperk, de pandemie, de crisistijd, de tijd van social distancing, het quarantainetijdperk, et cetera. We vragen ons af wanneer het leven weer normaal gaat zijn, of anders in ieder geval wanneer het nieuwe normaal zal aanbreken. Ons leven staat in een ander licht.

lees verder →

Pasen.

Het is Pasen. Ik zit aan het strandje, net gezwommen, gerend, gewandeld, koffie gedronken. Ik vraag me af of ik iets mis. Het is mooi hier. Zacht, op een of andere manier. Wolken, soms komt de zon even door. Het is Pasen. Moet nu alles goed zijn? Zou ik me nu licht, nieuw en hoopvol moeten voelen?

lees verder →

vandaag ben ik buiten.

Vandaag ben ik buiten, flierefluitend
zonder richting, zonder doel
de bonnefooi, wat komt dat komt
en als ik zin heb kom ik mee

mijn gedachten hebben vrij
mijn hoofd mag even pauze
hup naar buiten,
speelkwartier

ik schommel een poosje 
verdwaal met een thermoskan vol koffie
kom uit bij een boomstronk
neem een slok en voel de zon
op mijn gezicht

een briesje langs mijn hoofd
blaast op een zomers tempo
het grijs wat aan de kant

lees verder →
Translate »