Een gedachte (over mildheid en genade).

Waar ik soms over nadenk:
Hoe mildheid en genade eigenlijk best veel van elkaar weg hebben. Laatst gebruikte een vriendin het woord ‘genadig’. Bij mindfulness gaat het vaak over mildheid. Ook een mooi woord vind ik dat. En ik denk dat die twee, mild en genadig, eigenlijk heel dicht bij elkaar liggen. Ze liggen allebei in dat veld van niet-oordelen. In mijn hoofd is mildheid iets meer dragend, en genade iets meer omarmend, maar ik weet eigenlijk niet zeker of dat echt zo is. Ze geven allebei ruimte voor de dingen om te zijn zoals ze zijn. Ze fluisteren allebei ‘het is al goed’.

En nu we het er toch over hebben: ik leer het, steeds meer. Mildheid, genade. Zachtheid. Niet oordelen. Open zijn. Ruimte maken voor de dingen om te zijn zoals ze zijn.

lees verder →

Zomaar een woensdagmiddag.

I k . . . 

W e r k  vandaag thuis. Best wel fijn.
L u i s t e r  mijn kerstplaylist op spotify. Kalme, vrolijke, alternatieve klingelliedjes.
D o e  de dingen een beetje op m’n gemak vandaag, maar ben eigenlijk toch best productief. Ik heb zelfs gestofzuigd. En hardgelopen.
G a  vanavond onze nieuwe LP van Coldplay luisteren. Mede mogelijk gemaakt door Sinterklaas.
D r i n k  koffie uit mijn zelfgemaakte mok.
G e n i e t  van hoe het leven de laatste dagen/weken weer iets soepeler en lichter voelt :-)
B e n  blij met alle bestellingen die vandaag binnenkomen!
D e n k  terug aan vorige week, toen er zomaar een leuke spoedopdracht kwam, waardoor de week ineens best druk was, maar op een goede manier druk.
Z i n g  dit liedje bijna elke avond even. Met Floris op de piano.
H o o p  komend weekend een lieve vriendin weer te zien.
V e r h e u g  me op nieuw drukwerk dat ik bestelde (ninamaakt-posters!).
L e e s  het boek Van het padje van Annemiek Schrijver en dat voelt als een warm dekentje. Zoveel zinnen waarin ik mezelf herken. Het boek gaat bijna terug naar de bibliotheek, maar gelukkig is er een tweedehands exemplaar naar me onderweg.
Z i t  hier gewoon een beetje aan de keukentafel tevreden te zijn.

November was de maand van…

Pfoe. November, je was me er eentje! Soms is het eigenlijk wel fijn dat je van tevoren niet weet wat een maand gaat brengen, want dan was de moed me aan het begin van de maand waarschijnlijk al in de schoenen gezonken. Maar hé, we zijn er nog, en het is oké. De maand ging dus niet helemaal vanzelf, maar gelukkig waren er ook zeker een paar fijne dingen (neem nou die kleuren in de collage hieronder! Om maar iets te noemen :)) Zal ik gewoon over allebei vertellen, zowel het mooie als het moeilijke?

November was de maand van…

lees verder →

Goed zo.

Ik zit hier. Op een mooie rotan stoel met een zacht schapenkleedje. De zon schijnt op mijn boekje. Bladeren buiten maken bewegende schaduwen op de houten vloer. De vloer kraakt als je erop loopt, een leuk geluid vind ik dat (al schrik ik er soms even van). De vriendin waarmee ik dit weekend doorbreng ligt op de bank, soms hoor ik tikjes en klikjes van haar laptop. De wind waait buiten, het is een zomerse herfstdag met een stevige maar vriendelijke bries. Een herfstbries.

Het was fijn om buiten te zijn, met mijn gele trui en de sjaal van Floris. Een jas was niet nodig.

Maar nu, binnen, vind ik het misschien nog wel fijner. Na al dat gepraat en gepraat en gepraat – goede gesprekken – is het nu even stil. We doen allebei iets voor onszelf, maar in elkaars gezelschap. Misschien is dit wel hoe ik het het liefste heb. Rust, ruimte, stilte, vrijheid, maar toch samen.

Ik twijfel of ik een muziekje aan zal zetten,

maar misschien is het al goed zo.

Tijdloos

Soms, nee niet altijd
maar af en toe, zo nu en dan 
ben ik hem kwijt
De tijd

Weet ik niet meer of het morgen is
of ‘s avonds al na acht
maakt het eigenlijk niet meer uit
midden op de dag, of nacht

Hoeveel er is verstreken
of het traag ging of heel vlug
Ik ben ergens blijven steken
draai de uren langzaam terug

lees verder →

Zomaar een zondagmiddag.

I k . . . 

D o e  het vandaag lekker rustig aan, want dat mag op zondag.
V o e l  me een beetje slaperig.
G a  straks een herfstige wandeling maken. Met de thermoskan en de camera en mijn winterjas.
L u i s t e r  naar de muziek van Lavalu. Wat een mooie mix van zang en semi-klassieke piano.
D r i n k  nog maar een kopje koffie.
S p e e l  soms met letters en woorden en zinnen, en geniet altijd zo van het moment dat ze precies op hun plek vallen.
B e n  blij met mijn nieuwe trui.
V i e r  de herfst. Zoveel mooie kleuren overal!
G e n i e t  van nieuwe kleuren ecoline, zoals sand yellow en reddish brown.
Z i t  best wel goed in mijn vel.
W e r k  deze week hard aan nieuwe kaarten, ze gaan bijna naar de drukker.
D e n k  terug aan gisteren, toen ik mijn nieuwste familielid op schoot had. Zo mooi en lief.
H e b  ineens weer inspiratie in overvloed. Wat een geluk :-)
Z i e  overal paddestoelen!
V e r h e u g  me op komende woensdag, als ik voor het eerst ukeleleles (hihi leuk woord) heb.
P r o b e e r  die fijne werkflow van de laatste weken nog even vast te houden.
L e e s  – of eigenlijk las – het boek De sjamaan en ik van Willemijn Dicke en het is werkelijk prachtig. Toen het terug moest naar de bibliotheek kocht ik gauw een exemplaar voor mezelf, zodat ik het laatste hoofdstuk af en toe even kan herlezen. Luchtig en intiem en diep en mooi en inspirerend en grappig en hoopvol.
T e k e n  heel veel sterren. Want ja, bijna Kerst :-)
V i n d  dit zo’n prachtig gedicht.

Translate »