November was de maand van…

Dag november! Het was een rijke maand. Als ik naar de afbeelding hieronder kijk, ademt die voor mij precies hoe het was: een overvloed aan donkeroranje/roestige kleuren, dwarrelende bladeren en kerstkaarten. En een gelukkige Nina die zich heel erg levend voelde. Zo, dat was de korte samenvatting. Nu de lange.

November was de maand van…

o Nieuwe kerstkaarten geboren laten worden.

Ja, ik maakte kerstkaarten! En dat is altijd een heel precies klusje. Er zijn al zoveel kerstclichés, wat kan ik daar nog aan toevoegen? Ook qua planning was het allemaal spannend, want in oktober was ik er niet aan toegekomen. Dus in de eerste twee weken van november baande ik me vol overgave een weg door het creatieve proces. Dat ging niet vanzelf, maar uiteindelijk lukt het en stuurde ik vier gloednieuwe ontwerpen naar de drukker. Ha. Het is wat hè, dat creatieve proces. Alsof je hart binnenstebuiten keert en dan precies al het bruikbare eruit vist en dat omsmelt tot iets tastbaars. Zo voelt het in ieder geval.

lees verder →

over kleurpotloden, thuiskomen en toevertrouwen.

Vertrouw je toe aan dit moment,
verlaat de wegen die je kent,
maak wie je bent tot je kompas,
niet wie je worden wil of was.

– Hein Stufkens

Ik zit hier, aan mijn bureau, op mijn fijne werkplek in de stad. Naast me liggen nieuwe kleurpotloden, ik zocht ze gisteren met veel zorg uit. Het werden er per ongeluk een heleboel, maar de kleuren passen onverwacht prachtig bij elkaar. Elke keer als ik ze zie liggen, geniet ik er even van. Mooie warme, diepe, rijke kleuren.

Zo voelt het leven. Diepe, warme, verzadigde tinten in de alledaagse dingen. Die potloden, ik weet het, je zou kunnen zeggen dat het maar potloden zijn. Dat ze niet het doel op zich zijn, maar een doel dienen, een functie hebben, een middel zijn. Zoals veel van de alledaagse dingen niet het doel op zich lijken te zijn. En toch brengen ze vreugde.

Mijn leven lijkt op dezelfde manier te gaan. Ik fiets naar mijn werk. Ik hang was op. Ik maak een wandeling. Ik teken. Ik bel met een vriendin. Ik zet koffie. Ik maak me druk om iets kleins. Ik eet boterhammen in het bos. Ik maak een foto van iets moois waar mijn oog op valt. Ik zeg nee tegen een opdracht. Ik steek een kaars aan in een kerk. Ik stuur kaarten naar de drukker. Ik snijd groente. Ik schrijf in mijn dagboek. Ik vind de stilte. Ik verstuur een mail. Ik geef de planten water. Ik denk na over belangrijke en onbelangrijke dingen. Ik lees een boek uit. Ik koop kleurpotloden.

lees verder →

Oktober was de maand van…

Dag oktober, je was me er eentje! Een kleurrijke maand met veel fijns, maar het was toch ook best een roerige maand, met allerlei uitersten. Lees maar mee, als je zin hebt.

Oktober was de maand van…

o Alle mooie herfstkleuren.

Oef ja, zo fijn! Prachtig hoe alle bladeren nu verkleuren, er is zo veel moois te vinden buiten! Zeker als de zon dan schijnt. Ik zuig alle warme kleuren als een spons in me op, en doe gezellig mee. Mijn illustraties hebben de laatste tijd per ongeluk opvallend veel warme kleuren. En mijn kleren trouwens ook. Ik draag nog steeds mijn zomerjas omdat hij zo mooi matcht met de bomen. En ik kocht twee grote takken met rode besjes/rozenbottels, dus nu voelt het in huis ook extra herfstig.

lees verder →

over deze herfst, graafwerk en hoop.

Ik zit hier. Ik heb kaarsjes aangestoken, ik neem slokjes koffie. Op de achtergrond draait muziek. Toen ik vanochtend iets in een kast zocht, vond ik twee cd’s van Brown Feather Sparrow. Het is muziek die ik het liefst in de herfst luister, maar ik was het even vergeten.

De muziek brengt van alles bij me naar boven. Al die herfsten, de afgelopen jaren. Een seizoen waar ik nooit echt naar uitzie, maar als het eenmaal zo ver is, kan ik er toch vaak van genieten. Nu ook. De kleuren, het zachte licht. Als de zon schijnt. Het bos. Hoe bladeren naar beneden dwarrelen. Zo mooi, dat er soms zomaar tranen uit mijn ogen mee dwarrelen.

Dit jaar, deze herfst. Voor het eerst sinds lang ben ik niet echt bang voor wat er komen gaat. Voor de maanden hierna. November. December. Januari misschien. De winter.

lees verder →

September was de maand van…

Dag september, hoi oktober. Een tijdje geleden kreeg ik een lief berichtje op instagram. Iemand liet me weten dat ze door mijn overzichtjes nu ook was gaan terugblikken op hoe ze de maand had beleefd, en dat dat haar zoveel inzicht gaf. Zo leuk om te horen! En yes, heel herkenbaar. Het helpt mij ook nog altijd, even bewust de ene maand afsluiten en dan weer met nieuwe moed en intenties de volgende ingaan. Dus hier gaan we weer. Dag september :-)

September was de maand van:

lees verder →

Negenentwintig.

Negentwintig jaar nu
het leven wordt almaar rijker
en ik, ik ook
Ik val steeds verder
de wereld in

Open ogen, op de tast
zoveel te zien en te omarmen
mijn hart wordt zachter
mijn blote voeten vertrouwder
op de heilige grond

Er is onrust gekomen
om rust te brengen

God is stil geworden
heeft me uitgenodigd
hetzelfde te doen
mijn woorden los te laten
mijn zinnen op te merken
verwondering

Ik ben de zon op mijn huid gaan voelen
de regen ook, de wind
soms wild, soms mild
Het licht dat er altijd al was
sluit vriendschap met haar schaduw
ze spelen

lees verder →

Augustus was de maand van…

Soms heb ik aan het eind van een maand een duidelijk gevoel over een maand, alsof er toch – onder alle dagelijkse dingen – één thema centraal stond. Afgelopen maand was dat iets minder. Het was een van-alles-wat-maand. Zowel wat het weer betreft als alle dingen die me bezighielden. Geeft niks, ik ga er lekker toch over typen. Misschien ontdek ik dan vanzelf toch nog een grote lijn :-) Of misschien ook niet! We zien het wel. Mocht je zin hebben, lees dan gezellig mee.

Augustus was de maand van…

lees verder →
Translate »