Onrust

Ik staar naar het vlammetje van het kaarsje dat ik vanmorgen aanstak. Er is iets geks. Hoewel er niets in de kamer beweegt en alles stil is, gaat dat vlammetje heen en weer en op en neer. Rusteloos. Alsof het zich staande moet houden in een storm.

kaarsje

lees verder →

Blogblijheid

Kijk, soms is het gewoon leuk om een blog te hebben (waarom? daarom.). Maar soms is het gewoon echt megasuperduperleuk :) Zoals vandaag.
(En ik weet dat alles wat ik nu ga zeggen echt suffe peanutspindakaas is voor mensen die al heel lang bloggen en miljoen volgers hebben enzo. Maar dat kan me lekker helemaal niks schelen, want al die dingen maakten mij vandaag gewoon heel vrolijk. Dus.)

chai latte caffépranzo

lees verder →

Waar ik blij van word: kaartjes

Ja, kaartjes. Daar word ik echt blij van! Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat mensen het niet leuk vinden om een kaartje te krijgen. (Oké, wel als het zo’n supersuffe kaart met een zoetsappige foto van een bloem is waar alleen ‘mvg, …’ in staat. Dan is het inderdaad niet zo spannend. Maar de meeste mensen kennen mij en sturen me geen suffe kaart met een zoetsappige foto van een bloem (sorrie mensen die dat ooit wel hebben gedaan, voel je vooral niet schuldig).) Dus.. kaartjes zijn leuk!

brievenbus

lees verder →

Mooie woordenboek

Soms denk ik, ooh ik wil een boek schrijven! Want schrijven vind ik best wel heel leuk. Het jammere is alleen dat boeken meestal dikker zijn dan twee pagina’s en dat ik daar dan weer niet zo goed in ben. (De vijf-maanden durende worsteling om een scriptie van zeventig pagina’s te schrijven zit nog iets te vers in mijn geheugen..)

eekhoornheefteenidee

lees verder →

Dag kerstboom.

onze kerstboom: Norrie

Lieve Norrie,

Vandaag is het zes januari. Drie Koningen. Ik weet eigenlijk niks van die feestdag, als het al een feestdag is. Ja, ik weet wel dat het over de drie koningen/wijzen/magiërs gaat. Die toen lang geleden in de kerststal kwamen, omdat ze een ster hadden gevolgd. En ik weet ook dat het net zo goed zeventien koningen hadden kunnen zijn, of misschien maar twee. Want dat weten we eigenlijk niet. En dat ze op hun knieën gingen voor Jezus en hem goud, wierook en mirre gaven. En dat ze misschien wel op kamelen hadden gereisd en misschien wel Balthasar, Caspar en Melchior heetten, maar misschien ook wel allemaal niet. En dat we op zes januari dus iets vieren wat met hen te maken heeft.

Er is nog één ding dat ik weet over deze dag. Het is de dag waarin er een einde komt aan alle kerstsfeer. De dag waarop de kerstboom vaarwel gezegd wordt. En ook de dag waarop de gemeente (in onze wijk tenminste) de kerstbomen ophaalt, zodat we je niet in honderd stukjes hoeven te zagen en in de gft-container hoeven te doen. En daarom, lieve Norrie, is dit de laatste dag dat je bij ons bent.

lees verder →

Een klein begin

Ken je het tijdschrift Flow? De laatste editie had als thema ‘klein en groots’. Het ging over hoe mooi kleine dingen wel niet zijn, en hoe ze uiteindelijk uit kunnen groeien tot iets groots. Dat vind ik mooi. Ik las het terwijl ik een kopje koffie dronk in een cafeetje in de stad. In m’n eentje. Want thuis ging ik alleen maar piekeren. Ik trakteerde mezelf op de nieuwe Flow en een kop koffie. Even weg van een leeg huis, een vol hoofd en even nergens aan denken. Hoe klein en onbenullig het ook was, fijn was het.

inkt op papier

lees verder →

Translate »