Negenentwintig.

Negentwintig jaar nuhet leven wordt almaar rijkeren ik, ik ookIk val steeds verderde wereld in Open ogen, op de tastzoveel te zien en te omarmenmijn hart wordt zachtermijn blote voeten vertrouwderop de heilige grond Er is onrust gekomenom rust te brengen God is stil gewordenheeft me uitgenodigd hetzelfde te doenmijn woorden los te latenmijn zinnen […]

vandaag ben ik buiten.

Vandaag ben ik buiten, flierefluitendzonder richting, zonder doelde bonnefooi, wat komt dat komten als ik zin heb kom ik mee mijn gedachten hebben vrijmijn hoofd mag even pauzehup naar buiten,speelkwartier ik schommel een poosje verdwaal met een thermoskan vol koffiekom uit bij een boomstronkneem een slok en voel de zonop mijn gezicht een briesje langs mijn […]

nieuws uit de natuur.

Hoe het kabbelt, hoe het stroomtalsof er niks gebeurd is, zo gewoonvertrouwd, vertraagd, ik zie twee reigersze vliegen over en hun schaduwenvolgen hen vanaf de grond.

Tijdloos

Soms, nee niet altijdmaar af en toe, zo nu en dan ben ik hem kwijtDe tijd Weet ik niet meer of het morgen isof ‘s avonds al na achtmaakt het eigenlijk niet meer uitmidden op de dag, of nacht Hoeveel er is verstrekenof het traag ging of heel vlugIk ben ergens blijven stekendraai de uren langzaam […]

Gedichtje: alles verandert

Soms heb ik van die momenten, dan kabbelt alles een beetje en geniet ik daar met volle teugen van. Maar soms, soms heb ik momenten of perioden waarin de dingen lijken te schuiven. In de herfst bijvoorbeeld. Het kan ook eigenlijk niet anders als de verandering zo duidelijk om je heen te zien is. Dan […]

Gedichtje voor het slapen gaan.

Ik ben heus geen hele slechte slaper, maar het in slaap vallen gaat bij mij niet altijd vanzelf. Dus toen ik laatst voor de zoveelste avond op rij onder mijn egelcaviaberendekbed lag te woelen, rolde er een gedichtje uit mijn gedachten, wat ik de volgende ochtend in de notities op mijn telefoon vond. Overdag spaar […]

Translate »